Samenwerken is de sleutel voor de toekomst van de ouderenzorg

Gepubliceerd op: 14 oktober 2025

In september nam Manon Goertz, Raad van Bestuur van Vivantes, het stokje over van Roger Ruijters als voorzitter van ZorgConnect Zuid-Limburg. Manon is sinds drie jaar lid van de stuurgroep en ziet het voorzitterschap als een logische stap. “ZorgConnect Zuid-Limburg is uitgegroeid tot een stevig samenwerkingsverband met duidelijke doelen en gezamenlijke projecten die bijdragen aan betere ouderenzorg. Het is mijn ambitie om de continuïteit te waarborgen en de ingezette lijn voort te zetten, ook na 2026.”

Manon startte haar carrière in de jeugdzorg en werkte daarna 20 jaar in de ggz in verschillende leidinggevende en directierollen bij Mondriaan en Zuyderland. Drie jaar geleden maakte ze als bestuurder de overstap naar de ouderenzorg. “Een niet helemaal nieuwe tak van sport, want bij Zuyderland had ik te maken met ouderenpsychiatrie. Bovendien woont mijn moeder in een verpleeghuis, waardoor ik de ouderenzorg van dichtbij, als mantelzorger, heb leren kennen. Naast mijn ambitie om een volgende stap in mijn carrière te zetten, zorgde dat voor een persoonlijke intrinsieke motivatie om de kwaliteit van ouderenzorg te verbeteren.”

Goertz is ook voorzitter van het Care & Cure-overleg in de Westelijke en Oostelijke Mijnstreek, waar ziekenhuizen, VVT-organisaties, GGZ en revalidatie-instellingen regionale thema’s bespreken.

Basis voor samenwerken

“Een van de verschillen tussen ggz en ouderenzorg is dat een intensieve vorm van samenwerking in de ggz al heel gewoon was, ook omdat het soms een harde voorwaarde voor bepaalde vormen van financiering. In de ouderenzorg stond samenwerking een paar jaar geleden nog iets meer in de kinderschoenen. De huidige ontwikkelingen en vraagstukken dwingen ons echter om de handen stevig ineen te slaan. Binnen ZorgConnect laten we zien dat het kan en werkt. De gezamenlijke projecten stimuleren creativiteit en vernieuwing en geven de deelnemende organisaties echt een impuls. Professionals weten elkaar steeds beter te vinden, leren van elkaar en kruisbestuiving vindt plaats wat resulteert in innovatie, meer werkplezier voor medewerkers én betere kwaliteit van leven voor bewoners. Want daar gaat het uiteindelijk om.”

Waarom voorzitter van ZorgConnect?

De afgelopen drie jaar nam Manon als bestuurder deel aan de stuurgroep van ZorgConnect. Toen het voorzitterschap vrijkwam, voelde ze zich geroepen om verantwoordelijkheid te nemen. “We hebben veel opgebouwd en op dat fundament wil ik samen verder bouwen. Samenwerking is geen luxe, maar noodzaak. Zeker met de grote uitdagingen rond arbeidsmarktkrapte en de veranderende zorgvraag van ouderen.” Vivantes is de kleinste van de zes grote systeemaanbieders in de regio.  Volgens Manon is het goed dat de voorzitter een keer uit een van de kleinere organisaties komt. “Het voorzitterschap moet niet als vanzelfsprekend door de grotere organisaties worden opgepakt. Het gaat het niet om de omvang van een organisatie, maar om de visie die je meebrengt en de bereidheid om echt naar elkaar te luisteren, lastige vraagstukken samen te bespreken en op te lossen.”

Vooruitkijken

De huidige transitiemiddelen voor ZorgConnect lopen tot eind 2026. Wat er daarna gebeurt, is nog onduidelijk. “In de stuurgroep gaan we het gesprek over de toekomst na 2026 tijdig voeren. Hoe dan ook, samenwerken blijft noodzakelijk. Denk aan de arbeidsmarktproblematiek, toenemende complexiteit van de zorgvraag, verwachtingenmanagement richting cliënten en mantelzorgers. Alleen door de krachten te bundelen en een collectieve ambitie te formuleren, kunnen we de ouderenzorg ook vanaf 2027 toekomstbestendig maken.”

Terug
  • Deel dit bericht:

Nieuws

Algemeen

ZorgConnect Zuid-Limburg stopt, de samenwerking blijft!

De stuurgroep ZorgConnect Zuid-Limburg heeft dit jaar een verkenning laten uitvoeren over de toekomst van ZorgConnect ZL. Aanleiding is dat de financiering in de huidige vorm eind dit jaar stopt. Op 22 september 2026 heeft de stuurgroep besloten om ZorgConnect ZL per 31 december 2026 stop te zetten. De succesvolle samenwerking in de ouderenzorg gaat in een andere vorm door. In dit artikel leest u meer over de achtergrond van dit besluit en de vervolgstappen. In het inkoopbeleid van het Zorgkantoor staat dat er een Regiotafel komt voor de Wlz-ouderenzorg. Hoe deze Regiotafel er precies uit gaat zien, werkt het Zorgkantoor de komende tijd samen met de V&V-organisaties verder uit. Omdat deze Regiotafel veel overlap heeft met ZorgConnect ZL, en er in de regio bovendien al veel overlegtafels zijn waar de V&V-sector bij betrokken is, heeft de stuurgroep besloten dat het niet zinvol is om vast te houden aan ZorgConnect ZL. Het is nu vooral belangrijk om de focus te bewaken en gezamenlijk te bouwen aan een nieuwe vorm van ondersteuning in de ouderenzorg. Hoe nu verder? Binnen ZorgConnect ZL is de afgelopen jaren veel bereikt. Zorginstellingen hebben elkaar op verschillende niveaus beter leren kennen, er zijn leergemeenschappen gevormd en diverse succesvolle innovaties zijn ingevoerd. Die opbrengst gaat niet verloren: bruikbare kennis, producten en samenwerkingen die binnen ZorgConnect zijn ontwikkeld, dragen we over aan de Regiotafel. Lopende projecten worden dit jaar nog afgerond. Programmamanager Alice Salej maakt een overdrachtsplan, met afspraken over de overdracht en de financiële en administratieve afwikkeling. We houden u via deze website op de hoogte van de voortgang. Heeft u vragen? Mail dan naar zorgconnectzl@envida.nl.
Lees meer
23 september 2026
Algemeen

“Gun elkaar de bloemen”

“Gun elkaar de bloemen”, dat is volgens Kina Koster misschien wel de kern van succesvolle samenwerking. “Respecteer elkaar, sta open voor nieuwe dingen en leer daarvan. Dan ontstaan mooie dingen en maken we het samen beter.” Samen met collega-bestuurders Trudy Severens (Sevagram) en Karin Veltstra (toen bestuurder van Vivantes) en twee zorginkopers van het Zorgkantoor, is Kina een van de grondleggers van (de voorlopers van) ZorgConnect Zuid-Limburg. 1 januari 2027 neemt ze afscheid.  Waarom samenwerking in de ouderenzorg? “We zagen dat de dubbele vergrijzing toesloeg, het aantal mensen met dementie in rap tempo toenam en natuurlijk dat er steeds minder mensen waren om zorg te verlenen. Om de ouderenzorg toekomstbestendig te maken, moesten we destijds de handen wel ineenslaan”, blikt ze terug. “Als individuele organisatie konden we deze uitdagingen niet oplossen. Vanuit het Zorgkantoor kwamen kwaliteits- en transitiegelden beschikbaar en dat motiveerde enorm om gezamenlijk aan de slag te gaan.” Voorbij het organisatiebelang leren kijken Dat betekent niet dat het allemaal vanzelf ging. “Aanvankelijk stond niet iedereen te popelen, daar hebben we echt flink aan moeten trekken. In het begin voelden vooral de grotere organisaties de urgentie van de problemen, terwijl de kleinere daar nog minder last van hadden. Bovendien hadden kleinere zorgorganisaties vaak minder capaciteit beschikbaar om actief deel te nemen aan projecten zodat ze extern moesten inhuren wat, begrijpelijk, een extra drempel opwierp. Daarnaast was er soms sprake van vooroordelen over en weer en de voortdurende uitdaging om juist die projecten te selecteren die regionaal echt het verschil maakten. Hoewel we allemaal hetzelfde doel nastreefden, bleven we in bepaald opzicht concurrenten, bijvoorbeeld op het gebied van personeel. Juist op dat punt hebben we moeten leren dat het veel slimmer is om voorbij het organisatiebelang te kijken en samen naar oplossingen te zoeken. Met de regionale arbeidsmarktaanpak en de flexpool zijn we daarin goed geslaagd.” Gaandeweg meer vertrouwen Gaandeweg leerden de deelnemers elkaar beter kennen en ontstond meer begrip voor elkaar. “Het netwerk werd bovendien steeds professioneler georganiseerd. Er werden onafhankelijke programmaleiders aangetrokken en een gezamenlijk kompas ontwikkeld. Belangrijke stap voorwaarts was de objectievere beoordeling van de ingediende projecten wat weer zorgde voor meer transparantie en vertrouwen. Dat is misschien wel de grootste impact van de samenwerking. Je leert elkaar respecteren en begrijpen. En je ontdekt dat je soms meer bereikt door samen op te trekken dan door vast te houden aan je eigen gelijk.” Spraakgestuurd rapporteren En dat leverde mooie projecten en resultaten op. Kina noemt onder meer de weerbaarheidstrainingen voor medewerkers, de aanpak van dubbelzorgvragers en reablement waarin Cicero zelf een voortrekkersrol vervult. “Sommige projecten hadden direct succes, andere hadden meer tijd nodig om hun meerwaarde te bewijzen. Maar allemaal droegen ze bij aan kennisdeling en vernieuwing. Soms kwamen we behoorlijke hobbels op de weg tegen en was het lastig om tegen de verdrukking in toch samen verder te gaan.” Kina memoreert in dat verband het project Spraakgestuurd Rapporteren dat dreigde stil te vallen omdat financiering wegviel en waarvoor ze zich persoonlijk sterk heeft gemaakt. “Als Cicero geloofden we in spraakgestuurd rapporteren omdat het tijdwinst en prettig werken oplevert voor medewerkers én betere rapportages. We hebben toen heel bewust gekozen voor het gezamenlijke belang en besloten om het project zelf te financieren. Hoewel jammer genoeg niet alle projectdeelnemers daarin zijn meegegaan, is het project wel voortgezet wat heeft gezorgd voor een doorontwikkeling. Uiteindelijk zijn weer meer organisaties aangehaakt. Spraakgestuurd rapporteren is gemeengoed geworden en daar ben ik best trots op.” Leren van elkaar Naast de projecten die positief effect hebben op de kwaliteit en betaalbaarheid van de zorg, ziet Kina het van elkaar leren als grote winst. Zelf leerde ze óók. “Je ziet hoe andere organisaties dingen aanpakken en daar kun je zelf en als organisatie je voordeel mee doen. Zo heeft de samenwerking binnen ZorgConnect Cicero bijvoorbeeld geïnspireerd om innovatie anders te positioneren in de organisatie.” Een stevige basis voor de toekomst Kina is ervan overtuigd dat regionale samenwerking in de ouderenzorg een blijvertje is. “Natuurlijk, de huidige financiering loopt eind dit jaar af en dat brengt nieuwe uitdagingen maar zeker ook kansen met zich mee. Het netwerk staat als een huis, we hebben elkaar leren kennen, begrijpen, respecteren en vertrouwen. Dat lijkt mij een stevig fundament voor de toekomt.” Hoewel nog volop wordt nagedacht over hoe samen verder, ziet Kina voor zich dat de samenwerking zich ontwikkelt van projectenorganisatie naar een strategische gesprekspartner voor regionale vraagstukken in de langdurige zorg. Gun elkaar het succes Welke boodschap wil ze haar opvolgers meegeven? Over het antwoord op die vraag hoeft Kina niet lang na te denken. “Respecteer elkaar, leer van elkaar en gun elkaar de bloemen. Met andere woorden, gun elkaar het succes en blijf zoeken naar wat verbindt.” Wat hoopt Kina over tien jaar te zien? “Dat is makkelijk: Zuid-Limburg beschikt over een sterke infrastructuur waarin alle ouderen die het nodig hebben kunnen rekenen op goede zorg én een goed leven. Want uiteindelijk draait het niet om zorg alleen. Kwaliteit van leven, welbevinden, dáár doen we het allemaal voor.” Zelf neemt ze per 1 januari 2027 afscheid als bestuursvoorzitter van Cicero Zorggroep en daarmee ook van het samenwerkingsverband. Wat brengt haar persoonlijke toekomst? “Ik heb eerlijk gezegd nog geen idee” zegt ze. “Ik weet wel vrij zeker dat ik nog geen afscheid van het werkend leven wil nemen. Hoe en waar dat vorm gaat krijgen, dat zie ik tegen die tijd wel.”
Lees meer
08 augustus 2026